Zawsze ciekawi\u0142o mnie, ile s\u0142\u00f3w wystarczy\u0142oby cz\u0142owiekowi, aby dogada\u0107 si\u0119 z zagranicznym rozm\u00f3wc\u0105. Co wi\u0119cej, jakie by\u0142yby to poj\u0119cia. Mam na my\u015bli takie konieczne minimum, list\u0119 s\u0142\u00f3w niezb\u0119dnych i wystarczaj\u0105cych do skutecznej komunikacji. Tak si\u0119 przypadkiem z\u0142o\u017cy\u0142o, \u017ce mia\u0142am niedawno okazj\u0119 przeprowadzi\u0107 pewien ma\u0142y eksperyment. Mo\u017ce nie by\u0142 on poprawny metodologicznie, ale przyni\u00f3s\u0142 wiele intryguj\u0105cych obserwacji. Przez ostatnie pi\u0119\u0107 miesi\u0119cy przebywa\u0142am na stypendium w po\u0142udniowej Francji. W jednym akademiku spotka\u0142o si\u0119 kilkana\u015bcie os\u00f3b, ka\u017cda z innego zak\u0105tka Europy. W tym kulturowo-lingwistycznym kotle jedynym punktem stycznym dla nas wszystkich by\u0142 j\u0119zyk francuski. Jednak z jego poziomem, przynajmniej na pocz\u0105tku, bywa\u0142o r\u00f3\u017cnie. Od pierwszych dni wszyscy przejawiali ogromn\u0105 ch\u0119\u0107 wzajemnego uczenia si\u0119 swoich j\u0119zyk\u00f3w. Nie wiem, czy kolejno\u015b\u0107 przerabianego materia\u0142u mog\u0119 traktowa\u0107 jako ranking poj\u0119\u0107 najwa\u017cniejszych, ale niezale\u017cnie od nacji, pierwszym nowopoznanym s\u0142owem by\u0142o zawsze \u201ena zdrowie\u201d. Dopiero po dw\u00f3ch, trzech tygodniach przeszli\u015bmy do lekcji drugiej (by\u0107 mo\u017ce ta pierwsza by\u0142a na tyle ci\u0119\u017cka, \u017ce trzeba by\u0142o j\u0105 wielokrotnie powtarza\u0107, nierzadko do p\u00f3\u017anych godzin nocnych). Tym razem na szkolnej tablicy pojawi\u0142o si\u0119 \u201edzie\u0144 dobry\u201d i \u201ejak si\u0119 masz\u201d. Swoj\u0105 drog\u0105 to ciekawe, \u017ce odczuli\u015bmy potrzeb\u0119 poznania tych wyra\u017ce\u0144 dopiero po up\u0142ywie blisko miesi\u0105ca. O \u201eprosz\u0119\u201d i \u201edzi\u0119kuj\u0119\u201d nie b\u0119dzie mowy do samego ko\u0144ca.<\/p>\n
Gdy pierwsze przyja\u017anie si\u0119 ju\u017c zawi\u0105za\u0142y i zbi\u00f3r przypadkowych mieszka\u0144c\u00f3w jednego pi\u0119tra przekszta\u0142ci\u0142 si\u0119 w grup\u0119 znajomych, wzros\u0142y nasze potrzeby j\u0119zykowe. Teraz wzajemnie spisywali\u015bmy sobie na karteczkach jak w danym j\u0119zyku zagada\u0107 do p\u0142ci przeciwnej. Od tej chwili, na korytarzu co chwil\u0119 rozbrzmiewa\u0142o: \u201ejaka pi\u0119kna dziewczyna\u201d albo \u201elubi\u0119 ci\u0119\u201d. Po bardzo mi\u0142ym okresie trwania tych multi-j\u0119zykowych komplement\u00f3w, nast\u0105pi\u0142a era \u015bpiewaj\u0105ca. Do dzi\u015b nie potrafi\u0119 zrozumie\u0107, z jakiego powodu wybran\u0105 przez nas piosenk\u0105 zosta\u0142a \u201eWyginam \u015bmia\u0142o cia\u0142o\u201d. Wiem natomiast, \u017ce po w\u0142osku brzmi ona: \u201eMi piace se ti muovi\u201d. Nie znasz dnia ani godziny, kiedy ci si\u0119 to jeszcze przyda. W ostatnich tygodniach wsp\u00f3lnego pobytu nasze umiej\u0119tno\u015bci si\u0119gn\u0119\u0142y ju\u017c poziomu C1. Z ogromn\u0105 wytrwa\u0142o\u015bci\u0105 gimnastykowali\u015bmy si\u0119 z \u0142amaczami j\u0119zyka. \u0141atwo nie by\u0142o, ale mo\u017cemy by\u0107 spokojni, poniewa\u017c \u201echrz\u0105szcz brzmi w trzcinie\u2026\u201d wci\u0105\u017c jest bezkonkurencyjny.<\/p>\n